… Enkele weken geleden zat ik in een basisschool aan tafel met twee docenten, een studente in haar eindstage, en een geïnteresseerde moeder. Onderwerp van gesprek was de vraag hoe de onderzoekende houding van leerkrachten en leerlingen in de ontdekhoeken kan worden bevorderd. "We zijn zelf maar alvast begonnen een beginsituatie te schetsen: hoe staat het in onze school", legde de leerkracht van groep 7 uit met een kort knikje naar de studente. "Ja", nam de studente gretig het stokje over, "ik heb twee collega´s geïnterviewd die een ontdekhoek aan het maken zijn, die interviews heb ik uitgetypt en geanalyseerd en er zijn veel overeenkomsten, maar ook opvallende verschillen en...". Zo ging ze nog even door. Binnenkort zou ze gaan observeren op een nabijgelegen school, waar ze waarschijnlijk al.... Samen met de moeder van leerling Stefan was ondertussen door de leerkracht van groep 4 gewerkt aan een vragenlijst ´onderzoekende houding´. Voor een nulmeting. "En dan doen we aan het eind van volgend schooljaar een tweede meting, kijken of er dan wat veranderd is!" In het staartje van de vergadering vroegen ze mij of ik ze alsjeblieft nog wat tips, do´s en dont´s wilde geven voor het doen van onderzoek. "Ehh", haperde ik, overdonderd door zoveel ongepaste onzekerheid, "ga zo door?"
Bij een andere gelegenheid zat ik met docenten van de faculteit om tafel om na te denken over de plaats van ontwerponderzoek in het curriculum. Als aftrap voor het ontwerpproces waar we zelf in zouden stappen de komende tijd, legden de docenten me uit hoe het op dit moment wat betreft ontwerpen en onderzoeken in het curriculum is gesteld. Een mooie stand van zaken, wat boffen die studenten, dacht ik terwijl ik toeluisterde. De ontwerpopdrachten varieerden van een ontdekkist maken tot een adaptief leerarrangement ontwerpen. Hartstikke goed, geweldig leuk. Ja, natuurlijk hapert er ook wat. Er is nog niet echt een doorlopende leerlijn zichtbaar, noch voor docenten, noch voor studenten. En studenten vinden het moeilijk doen en denken samen te laten opgaan, waardoor ze vanalles maken maar niet altijd kunnen uitleggen waarom het zo gemaakt is. Daar gaan we dus aan werken, beantwoordde ik opgetogen de vragend naar mij gewende gezichten!
Column van Bregje de Vries, lector ‘Ontwerpen van innovatieve leerarrangementen’, faculteit Educatie HAN, uit: Nieuwsbrief Hanovatie, 15 mei 2007
